Avondje 'op de pen'

Na deze site vooral als lezer bezocht te hebben is het nu eens tijd om ook mijn eerste verhaal te plaatsen. Ik hoop dat jullie het leuk vinden.

Al enkele maanden proberen mijn collega Bas en ik tijd te vinden om samen te gaan vissen. Donderdagavond 02 augustus was het zover. Ik zou afreizen naar één van de diepe 'spelonken' van ons land: Borne (Twente). In en rond Borne vist bas regelmatig op een paar leuke karperwatertjse met de method feeder of met de pen. Één van deze 2 vijvertjes zouden we gaan bevissen. We hadden twee keuzes. De eerste was een 'makkelijke' vijver in Hengelo. Deze is vooral geschikt om met de method feeder relatief grote aantallen karper te vangen (5 op een avond is heel normaal). Dit zijn allemaal vissen van de rond de 50 cm. Nadeel is dat deze vijver vaak erg druk is, vooral in de vakantieperiode. Optie 2 was een typisch penwater net over de grens van Borne in Hengelo.Een stuk minder viszekerheid, maar wel grotere exemplaren.

Bij de eerste optie aangekomen zagen we al dat het redelijk druk was met vissers en mede daarom besloten we door te rijden naar de penvijver. Daar aankomen zagen we gelukkig dat we de vijver helemaal voor onszelf hadden. Gewapend met ons penmateriaal (de method spullen konden immers in de auto blijven) liepen we langs de vijver. We besloten er helemaal omheen te lopen naar een plek waar wat versmallingen waren met overhangende bomen. Bas wist te vertellen dat ze daar vaak zaten.

Al gauw had Bas een groep van vijf behoorlijk formaat schubkarpers ontdekt die op een redelijk smal stuk met slechts 60 cm water aan het cruisen waren. Na op wat andere plekjes ook nog wat voerplekjes aangemaakt te hebben begonnen we met vissen. Dat was tegen een uur of 19:00. Op de plek waar ik begon kwam de groep met karpers net langszwemmen. Ze zwommen aan mijn kant en staken toen (zonder mij gezien te hebben) schuin over en gingen gelijk verder. De plek waar ze overstaken was recht tegenover mij en ik bedacht mij iets wat ik gelezen had onlangs: karpers leggen vaak dezelfde routes af, ze hebben een soort 'onderwater wegen'. Mijn idee was om een handje mais met pellets op het midden te gooien met mijn pen er bovenop. Dus midden op hun 'weg'. Ik kon de vissen een eindje verderop nog zien en voordat ik mijn pen in het water had, zag ik de groep alweer draaien en recht op de beoogde stek afkomen. Als een gek de pen te water, een handje mais erbij en afwachten. Als aas een maiskorrel en een 8mm halibut pelet.

YES, ze komen recht op mijn voerplekje en pen af! Bij aankomst stoppen ze zelfs. De mais met pellets krijgt hun aandacht. Heel erg spannend dit. Maar dan raakt één van de vissen mijn pen met de staart. Dit is het sein 'onveilig' voor de hele groep en hevig stofwolken achterlatend zwemmen ze er snel vandoor.

Na geen verdere activiteit waar te nemen, besluit ik te verkassen naar een eerder aangelegd voerplekje in het diepere gedeelte van de vijver. Bas staat een eindje verderop bij het ondiepe gedeelte en van tijd tot tijd komt hetzelfde groepje of een aantal vissen daarvan weer langszwemmen. Ze zijn vooral actief onder de overhangende takken. Bas z'n maiskorrels worden totaal genegeerd.

Na een tijdje zo doorgevist te hebben begint ons het gevoel te bekruipen dat dit wel eens een blankavond kan gaan worden. We denken er nog even aan om naar de makkelijke vijver te gaan, maar besluiten toch te blijven.

Bas raakt steeds gefrustreerder, omdat hij de karpers continue dichtbij spot, maar ze negeren zijn aas. Ik heb ondertussen zo'n lekker stinkende leverboilie van Verpa aan de hair gedaan. Volgens mij is dat eens wat anders als al die mais, maar ook hierop geen actie waar te nemen. Ik besluit naar Bas toe te lopen die op het allersmalste stukje van het water zit te vissen. Twee meter breed en 50 cm diep ongeveer. Er hangen een paar boomtakken over het water en daar zit de hele tijd een karper onder te klooien. Af en toe komt ie een beetje te voorschijn, maar wederom geen interesse voor het aas van Bas dat vlak voor de takken ligt. Stekkenpezer als ik ben besluit ik mijn pen een metertje naast die van Bas te leggen. Wellicht is de stinkende leverbal wel interessant voor deze vis, al heb ik weinig hoop. De vis rommelt ondertussen vrolijk verder zonder enige aandacht voor onze schitterend gepresenteerde aas. Maar dan, na 5 minuten, volledig uit het niets gaat mijn pen onder, ik sla aan en, JAAAA! hangen. Geen snoeiharde run, maar een lomp gewicht begint aan een gevecht om te voorkomen dat 2 van die etters hem uit het water gaan tillen. Aanvankelijk wil de vis nog wel de schuilplekken in (takken), maar door vakkundig drillen (ahum), weet ik de vis op het brede open stuk te houden en na een minuut of 10 kan Bas de vis landen. Wat een gewicht en veel groter dan ik in eerste instantie dacht! Precies 80cm schubkarper. Een mooie volle vette vis en helemaal onbeschadigd. Voor mij is dit DE vis van het jaar tot nu toe. En dat op zo'n laagje water. Ook voor het eerst dat ik baal dat ik geen weegschaal heb. Ik had hem graag gewogen. Ik schat zo'n 10 a 15 kilo, maar het blijft een gokje natuurlijk.

Na deze vis hebben we het nog een halfuurtje geprobeerd, maar het stuk waar de vissen hele avond zaten was dusdanig verstoord dat ze nu definitief vertrokken waren. Vlak voor vertrek zagen we nog een grote schub op een andere plek, maar helaas deponeerde Bas zijn pen iets te hardhandig op het water, waardoor de vis schrok en snel wegzwom.

Bas, bedankt voor het betere camerawerk en het landen van deze vis. Ik heb een topavond gehad, ik hoop jij ook ondanks dat ik jou vis 'gejat' heb. Maar dan weet je ook eens hoe dat voelt ;-)

Als jullie dit soort verhalen leuk vinden: neem eens een kijkje op mijn blog:

http://barbelbasterd.wordpress.com