Donderende zondag!

Zondagochtend word ik wakker en heb ik toch een spierpijn! Zo hé, dat jerken van gister is me toch niet in de koude kleren gaan zitten. Dat had ik niet verwacht, heel mijn rug en schouders zitten vast. Gelukkig ben ik niet de enige, ook Robert Paul heeft er last van. Thijs en Ben, die we bij de trailerhelling zien, hebben het er ook al over. Zo zie je maar hoe snel je iets niet meer gewend bent! Natuurlijk trekken we ons er weinig van aan en gaan we weer knallen. We willen immers zaterdag nog even dunnetjes over doen.

Ook nu weer krijgen we snel aanbeten, op zowel de jerkbaits waar Ropa mee vist, als de Giga Grub die ik boven de planten vis. De eerste snoeken worden weer geland en het lijkt wel of we niet weg geweest zijn. Toch lijkt het of de vis op andere plekken ligt als gisteren. Boven een plantenbed haak ik een mooie vis. Ook deze viel weer voor de baarskleurige Whopper die in het oppervlak gevist werd. De dril verloopt soepel en met weer een 90er hoor je mij absoluut niet klagen.

Bij Ropa willen de grote vissen nog niet. Waarom weet ik niet, maar vanaf het begin van de dag heb ik al gezegd dat zijn metervis deze dag ook nog wel komt. Noem het een voorgevoel of gewoon een kwestie van geluk, maar die vis kwam ook! Zaterdags had hij al een bak achter zijn jerk aan gehad, maar die volgde alleen. Vandaag viste hij zijn Torob langs een plantenbed en toen kwam de kreet weer (iemand die wel eens met Ropa heeft gevist weet precies wat ik bedoel hahaha….)! Die kreet was voor alles zeggend en ik wist dat er een pittige dril ging volgen. Ook voor deze snoek was er geen ontkomen aan en Ropa’s eerste meter was een feit, 102cm.

Af en toe kwamen we Ben en Thijs tegen, maar die konden niet veel vangen. Thijs had één 70er weten te strikken en af gezien van wat volgers bleef het daarbij. Wij hadden er inmiddels alweer 5 dus dat ging hard.

Aan het eind van de middag begon de lucht te betrekken en was in de verte al gedonder te horen. Nu vind ik onweer onwijs gaaf, maar niet als ik op het water zit met een paar carbonstokken naast me! We besloten snel terug te trollen richting een viaduct, waar we konden schuilen. We zouden af en toe een plantenbed tegen komen dus ik had mijn Giga Grub op 15cm onder het oppervlak lopen. Je raad het misschien al, die werd gevat! En hoe… De steun hengel klapte dubbel, bijna net zo hard als het gedonder dat boven ons hoofd los barste. Midden in een zware onweersbui stond ik een snoek te drillen, ik leek wel gek… Fijn, als je dan ook nog een vismaat hebt die opmerkingen begint te maken. “Goh, je zou nu maar met 2,5mtr carbon in je handen staan. Lekker hoor!”. Bedankt Ropa… Ik moet eerlijk bekennen dat ik wel eens fijner een snoek heb gedrild. Door het ondiepe op te zoeken en de snoek geen kans te geven kon de vis snel geland worden. Met de waterdichte camera werden er snel een paar plaatjes van deze donderse 101cm gemaakt. Mensen die voor de ramen stonden te kijken moeten wel gedacht hebben. “Zijn die vissers levensmoe mama?”… uuhh… Nee joh!

Na de bui zoeken we snel weer de andere stekken op. Thijs en Ben blijken er ook drie bij gevangen te hebben rond de onweersbui en ook direct na de bui krijgen we meerdere missers. Misschien een interessant gegeven?!? De nodige snoeken worden nog geland en ook nu blijven we volgers en missers zien. Schitterend in dat heldere water. Ook weet Ropa nog een mooie baars te vangen op de jerkbait. Met zijn 44cm was die niet vies van een grote prooi!

Met die laatste baars zat ons openingsweekend erop. Wat heb ik genoten van deze twee geweldige dagen! Zoveel aanbeten, missers, flankers, etc. gehad dat het niet meer normaal was. Heerlijk!!!

Grtz, Sander